Viage de BOUNTY

 

        (condensate)

        

        Isto es le conto de un homine qui, quando ille commandava su naves e quando toto con ille esseva bon, esseva tal cruel que alcunos de su equipa se tornava contra ille. Totevia le conto monstra un altere latere de su character in tempore mal, le qual on debe admirar.

        In 1878 le capitano Bligh esseva inviate de Anglaterra al insula Tahiti, pro commandar BOUNTY, un nave specialmente preparate pro portar arbores juvene del pan-fructos e plantar los al Indias del West.

        Le fermeros del Indias del West esseva anxie de crescer iste fructos preciose al lor insulas, nam si illo habeva ben crescite, illos velle haber essite nutrimento facile pro le servientes e sclavos local.

        Le capitano sovente perdeva su patientia, e tosto devenite irate e accusava le obreros e officieros e usava vocabulos multo blasphemante. Olim Ille ordinava le equipa mangiar cucurbitas guastate in vice del casea, le qual, ille diceva, illes furava.

        Ille diceva, ”Io vos face mangiar herba o lo altere plus que vos pote obtener, ante que io fini con vos.”

        Durante que illes esseva a Tahiti, poc membros del equipa esseva punite pro crimines parve o sin ration, durante que alteres felicemente passava un grande vacantia durante le septe menses al insula.

        Quando le plantas habeva essite colligite e illes habeva partite le insula 4 april 1787, probabilemente illes non voleva retornar se al obedientia stricte del nave.

        Al postmeridie de 27 april quando le capitano montava le ponte del nave, Christian, le officiero tertie, habeva oblidate cocos, le quales habeva essite cumulate inter canones.

        Le capitano ferocemente blasphemava  e diceva, ”Tu ha certo los furate ab me, o tu poterea responder plus ben!”

        Durante le nocte Christian diceva al duo officieros inferior, Stewart e Hayward, que ille intendeva a partir le nave con un parve barca de plancas, proque ille non pote tolerar le accusar del capitano.

        Ille debeva prender le vice del matino, del hora quarte a octave, e ille pensava que iste tempore esseva un opportunitate bon a fugir.

        Veniente al ponte ille trovava que le officiero del vice se habeva addormite. Alora ille determinava a sasir le nave. Hastante a basso, ille susurava le intention a Matthew Quintal e Isaac Martin, le quales habeva essite punite con le flagello. Alteres del vice anque esseva preste junger se con ille. Christian alora dava armas al homines, al quales ille poteva fider se.

        Justo ante que le sol se levava, illes tirava le capitano ex su lecto.

        Christian ordinava lassar un barca al mar. Cordas, velas, poc aqua, un quadrante e bussola esseva ponite in le barca, anque panes e poc rum e vino.

        Christian diceva, ”Veni, capitano Bligh, vostre officieros e homines ora es in le barca, e tu debe partir con illes; si tu resiste, nos te immediatemente occide.” Alcuno con poc pietate jectava al illes poc carne de porcos e vestimentos e duo o tres spadas.

        Il habeva dece-novem homines in iste situation povre. Durante que BOUNTY partiva, illes in le barca anxiemente reguardava le capitano.

        Su prime anxietate esseva le quantitate del alimento. Proque illes esseva proxime al insula Tofoa, illes determinava a arrivar a la pro provisiones de alimento e aqua. Post alcun essayos illes obteneva circa vinte cocos.

        Le nativos trovava que illes esseva sin defensa, e portava a illes donos de alimento, totevia ante le nocte le numero de illes se augmentava. Le homines hastava al barca, excepte un nominate John Norton. Le nativos curreva contra ille e le occideva con roccas.

        Le nativos sequeva les in le barca. Multe homines esseva nocite per roccas. Al fin illes jectava vestimentos al mar, le quales causava le inimicos stoppar pro ganiar los.

        Capitano Bligh diceva al homines que il haberea habite nulle spero de salvamento usque attinger le insula de Timor - un distantia de circa 6700 kilometros - e que illes debeva esser contente con un trencho de pan e un medietate de un taso de aqua cata die. Illes jurava que nos esseva contente con le parve quantitates.

        Illes comenciava con un vela. Le sol rubie e ardente se levava al 3e. Post un o duo horas un vento forte sufflava. Illes debeva remover aqua ex le barca con tote fortia.

        Le provision de panes esseva in periculo de esser guastate per le humiditate. Le coffro de utensiles esseva facite vacuate, e illes poneva le panes in illo. Post le matino del die sequante illes reguardava le panes, e trovava que multos esseva guastate. Totevia illes teneva e usava mesmo istos.

        Circa 7 maio illes pasava insulas, le quales le capitano supponeva esser Fiji. Duo grande canoas partiva e les sequeva durante alcun tempore, totevia illes se retornava in le postmeridie. Il multo pluveva durante le die, e totes in le barca essayava capturar alcun aqua.

        Illes debeva dormir in le aqua in basso del barca. Le capitano les consiliava de torquer lor vestimentos con le aqua del mar, e illes trovava que isto les faceva plus calide.

        Usque le 24e illes esseva pulsate ante le mar salvage que se jectava trans le barca.

        Un matino belle se levava al 25e, quando illes videva le sol, le prime vice post 15 dies.

        In le postmeridie alcun aves veniva proxime al barca, e illes capturava un. Illo esseva dividite a dece-octo portiones per fortuna. Le homines esseva amusate, quando illes videva que le becco e le pedes esseva date al capitano.

        Illes ora esseva superate con un difficultate nove. Le calor del sol esseva tante grande, que multe homines esseva superate con debilitate.

        Al matino del 28e ille poteva audir le ruito de undas a un barriera; illes habeva attingite le Grande Barriera Corallin. Illes poteva vider le linea del costa de Australia, e in le postmeridie illes atterrava a un insula. Illes trovava que le roccas circum illo esseva coperite con ostreas. Illes trovava multe aqua dulce. Le capitano lo nominava le Insula del Restauration.

        Post alcun dies de reposo illes plenava le receptaculos con aqua e colligeva un grande provision de ostreas. Durante que illes entrava le barca, circa vinti nativos veniva, currente e critante e portante lanceas. Le angleses rapidemente partiva.

        Durante alcun dies illes navigava trans le calma del aqua del barriera al nord. Al 3e junio, illes passava le Capo de York, e illes de novo esseva al mar salvage. A iste tempore multes esseva mal con malaria.

        Al 11e le capitano les diceva que illes esseva al sud de Timor. Illes videva le costa a tres horas. Il esseva le 14e junio quando illes veniva al Baia de Compania, e le habitantes les dava le benvenita con grande benevolentia.

        Illes habeva comenciate con le provisiones satis pro CINQUE dies, e le capitano los faceva passar CINQUANTA dies, durante le tempore in le qual illes viagiava 3.618 millias nautic.

Billy Topsail e le pisce de diabolo

        per Norman Duncan, 1910

        pictura per Warren Chappell

        

        Quando le ministro de justitia del Colonia de Newfoundland partiva Ruddy Cove in le nave a vapor del baia, ille per hazardo lassava un magazin in le casa del patre de Billy Topsail, ubi ille habeva passate le nocte. Le magazin contineva un articulo con picturas del specie gigante de cephalopodes, usualmente cognoscite como ”le pisce del diabolo”.

        Billy Topsail non sapeva lo que es un cephalopode; totevia ille certo cognosceva un calamar quando ille videva su pictura, proque Ruddy Cove es un porto a pisca, e ille habeva capturate multe milles pro capturar plu grande pisces.

        Ille non habeva dubitava tote le contos super incontras con le pisce del diabolo, dicite al porto, descriptiones de bracios longe con limo, sasiente parve barcas.

        Postmeridie Billy partiva a capturar calamares. Ille jectava su rete a in le barca a remos de Bobby Lot. Durante que illes tirava le parve calamares ex le aqua, ille contava super le ”grande calamares”, le quales se celava in le aquas profunde ultra le porto.

        Bobby seligeva un calamar ab le cumulo al fundo del barca. Le creatura parve e fede inveloppava con su bracios tenue su mano, e rapidemente lo sasiva con dozena de ventosas como parve tasas.

        ”Nos debe presso reguardar lo. Postea nos sapera como es un pisce del diabolo ver.”

        Illes observava le corpore longe e ronde, laxe e frigide, con le cauda plan e large. Un gruppo de bracios, duo longe e tenue e octo plus breve e corpulente stava in un anulo circum le bucca. Illes videva que il habeva un becco dur in le bucca simile a un de un papagai, e que post le capite esseva un tubo.

        Billy explicava, ”Quando ille vole vader in retro, ille se torna in ante e ille jecta aqua tanto fortemente de possibile, e quando ille vole vader in ante, ille se tornava in retro e face le mesme cosa. Quando ille ha le nutrimento in le bracios, ille morde pecias con le becco.”

        Bobby diceva timidemente, ”Io non volerea esser capturate per un calamar gigante.”

        Billy pensava un momento e diceva, ”Si il haberea un calamar, que veni al porto e proxime a vostre casa, ille pote mover un del duo bracios longe in le fenestra de tu camera a dormir e — Ma io non es certe que ille vos volera.”

        Billy continuava, ”Si vos les lassa in pace, illes tu lassa in pace.”

        Bobby diceva, ”Si io va vider un bracio veniente ex le aqua, io va secar lo.”

        Billy diceva, ”Si io va vider un, io va capturar le.”

        Bobby Lot e Billy Topsail sempre attendeva un calamar gigante, ma non videva mesmo un pecia de un. Totevia Bobby non entrava su barca sin un hacha jammais.

        

        Un die proxime al fin de septembre Billy Topsail e Bobby Lot se retornava ab le Insulas del Nidos, a ubi illes habeva vadite pro chassar phocas.

        Illes habeva vadite ultra le Foramine del Catena, un parve bassino profunde con un entrata stricte, le qual conduceva a un baia large. La esseva un cosa nigre flottante super le aqua.

        Billy diceva con voce basse, ”Illo es un cosa multo estranie!”

        Billy forsan videva que le tote cosa se moveva. Illo certo se moveva! Un longe bracio serpentin se levava ex le aqua.

        Bobby critava, ”Illo es le pisce del diabolo!”

        Illes comenciava a illo con le poter plen.

        Illes se demandava proque illo remaneva in le baia.

        Bobby diceva, ”Illo se ha arenate.”

        Post un tempore tote movimento cessava. Billy diceva, ”Certo ille moriva.”

        ”Ille finge!”

        Billy diceva, ”Io va vender le e haber un nove barca a remos.”

        Bobby indicava que si le bracios longe e potente vadeva sasir le barca, il non habera un escappata. Bobby diceva, ”Io va vader. Ma nos debe lentemente vader.”

        Billy estimava le longitude de su corpore de becco a cauda circa sex metros. Le longitude del bracios al minus dece-un metros.

        Illes stopava le barca a sex metros ab le calamar. Billy demandava a Bobby de remar le barca un poco plus proxime.

        Ille perplexemente diceva, ”Nos ja vade.”

        Le calamar ja ha fixate un bracio al barca.

        Billy batteva le bracio con plen poter, falleva, tirava le hacha ab le ligno e de novo batteva le scopo. Le bracio vulnerate partiva.

        Le calamar furiose comenciava a batter le aqua con su bracios e cauda, le grande becco mordante le aere. Le creatura levava le altere bracio non vulnerate in alte super le barca.

        Bobby multo remava. Billy batteva con le hacha, ma le bracio non attingeva la barca. Ille esseva troppo distante.

        

        Bobby pensava que si illes vadeva aterrar, illes poteva jectar un hamo al dorso del calamar e ligar lo a un arbore.

        Assi illes aterrava. Le hamo esseva ligate a sex metros de corda. Billy jectava le hamo. Illo esseva capturate. Doctor Marvey, le director de un museo, donava a Billy le premio de un nove barca a remos. 

Un miserabile, bon Natal

per Lincoln Steffens

pictura per Thomas Victor Hall

        Le commercio de mi patre pare esser un commercio de expansion tarde, ma continue.  Ille e su collega local, Llewelen Tozer, non faceva un mal jammais.  Illes laborava sempre pro lor familia e pro ”le boteca”, le qual cresceva con le urbe.

        Durante que le magazin ganiava profito, mi patre comprava terra a stratas 16e e K, e nos construeva un casa.  Illo esseva proxime a un schola nove.  Mi parentes esseva de concorda, que le habilitates de lor infantes debeva haber tote le education, le qual existeva.  Io me non interessava jammais.

        Lo que me interressava esseva le stallos, le qual esseva post le casa.  Mi patre permitteva que io designava un stallo plus parve que le alteres.  Io sperava que illo significava que io vadeva reciper un pony a Natal.  Io voleva un pony, e pro assecurar, io declarava a mi parentes que io voleva nihil ultra.

        Mi patre demandava, ”Non un par de bottas alte?”

        Illo esseva difficile, ma io me determinava super le pony.

        Quando le vespere ante Natal veniva, io habeva perdite tote spero de un pony, e io pendeva mi calcea de Natal con illos de mi sorores.  Nos ben dormiva ille nocte, ma nos nos eveliava a ses horas del matino.  E la esseva multe donos, multe cosas meraviliose, ma io videva que mi calcea esseva vacue.  Mi sorores critava pro gaudio, usque illas videva me stante con nihil.  Illas curreva con me a mi lecto, e la nos totes plorava.  Io me levava e vadeva sol al stallo, e la io plorava.  Mi matre tentava parlar a me; peter me mangiar jentaculo.  Io non poteva.

        Post - io non sape le tempore - certo un alo duo horas - io veniva al culmine de mi dolor al causa del vista de un homine super un pony in le strata, un pony con un sella nove.  Io cadeva al scala ante le casa con un inundation de lacrimas, quando io audiva un voce.

        Illo diceva, ”Hallo, puero, tu cognosce un puero nominate Lennie Steffens?”

        Io diceva per mi lacrimas, ”Si.  Ille es io.”

        Ille continuava a dicer qualcosa: ”deberea venir a ci septe horas.  Ma io bibeva e combatteva... hospital...”

        Io diceva, ”A basso.”

        Ille diceva iratemente, ”Que passa?  Esque le cavallo te non place?”

        Ille continuava a peter.  Al fin io montava e vadeva lentemente, tanto felice, con tanto excitamento, que io non sapeva lo que io face.  Io nos tornava e curreva non al casa ma al stallo.  Mi sorores veniva, e nos totes removeva le sella, le conduceva a in le stallo, ligava e nutriva.  Durante le resto del die, nos pectinava le pony.

        Ma ille Natal, esque illo esseva le plus bon o le plus mal que io ha vidite?  Mi patre sovente me demandava super isto.  Io ora pensa que illo esseva ambe.  Illo vadeva le distantia inter le miseria del corde al felicitate explodente - troppo rapidemente.  Un persona matur quasi non poterea tolerar lo.

Rip Van Winkle

Wikimedia Commons 

        per Washington Irving

        statua per Kevin Vanhentenryck

        (abbreviate)

        

        Quicunque, qui ha viagiate pro ascender le riviera Hudson, debe memora le montanias Catskill. Al pede de iste montanias magic es un parve village antiquate, comenciate per colonos nederlandese. Alcun casas del colonos original, facite con parve briccas jalne de Nederland, ancora sta. In un de iste casas (le qual, a dicer le veritate, esseva troppo usate e battite del tempestas) durante multe annos esseva un homine affabile del nomine Rip Van Winkle. Ille esseva un vicino bon e un marito obediente e beccate de su marita. Le infantes del village critava con gaudio quando ille approchava. Ille les assisteva con sportes, faceva joculos, diceva historiettas de phantasmas, magas e indianos. Ma super le deber a su proprie familia e ferma, ille trovava isto impossibile. Su infantes anque portava pannellos vetule e salvage, como illes pertineva a nemo. Su sol amico obediente esseva su can Lupo, qui esseva si beccate como su maestro.

        Durante un longe tempore ille se confortava per visitar un genere de club del homines sage e philosophic e altere personas pigre del village, le quales habeva su reuniones super un banco ante un parve albergo. Le opiniones de iste gruppo esseva controlate per Nicolas Vedder, un patriarcho del village e le proprietario del albergo. Mesmo ex iste castello le povre Rip esseva dirigite de su marita, qui criticava tote membros de illo.

        Le sol altere cammino de povre Rip a fugir ab le labor del ferma e le ruito de su marita esseva prender su fusil a mano e promenar se in le foreste. Vagante per iste maniera durante un belle die del autumno, Rip ascendeva a un del partes plus alte del montanias Catskill. Ille reguardava a un valle profunde del montania, salvage, sol e crude, con multo poc lumine del poner del sol.

        Ille esseva super le puncto de descender, quando ille audiva un voce in le distantia critante, ”Rip Van Winkle! Rip Van Winkle!” Lupo levava le capillos de su dorso. Rip intervideva un figura estranie sub un grande carga, le qual ille portava super le dorso, montante le roccas. Ille esseva un persona parve, quadrate e vetule, con capillos spisse e barba confundite. Su vestimentos esseva del modo vetule de Nederland - alcun pares del pantalones, le exterior grande con rangos del buttones al lateres. Super le spatula ille portava un grande barril, le qual pareva plen con liquor. Ille faceva signos a Rip pro adjutar le. Rip respondeva con su usualmente allegressa. De tempore a tempore Rip audiva ruitos longe e rolante, como tonitro distante. Illes veniva a un loco vacue, al centro del qual esseva un gruppo de personas estranie, qui jocava novem quillias. Nihil interrumpeva le pace del scena salvo le ruito del ballas, le quales, quando illos rolava, sonava como le tonitro.

        Su companion ora versava le biberage a grande vasos. Un gusto appellava un plus gusto; ille repeteva si frequentemente su visitas al barril, que su oculos natava in su capite, su capite gradualmente se declinava, e ille profundemente se addormiva.

        Se evaliante, ille se trovava al collina verde, ubi ille habeva vidite le homine vetule. Le matino esseva brillante. Rip pensava, ”Io certo non ha dormite le tote nocte. O le barril! Le barril mal! Qual excusa io pote dicer a mi marita!”

        Ille cercava su fusil, ma vice del fusil in bon ordine, il habeva un oxydate e damnate per vermes. Ille sibilava a Lupo, ma ille non veniva. Ille se doleva de lassar le can e le fusil, ille habeva timor de su marita, ma morir de fame inter le montanias esseva van.

        Quando ille approchava le village, ille incontrava poc gente, ma ille les non cognosceva. Il habeva rangos de casas, le quales ille non habeva vidite jammais. Ille entrava su casa. Illo esseva vacue e abandonate. Ille ora hastava al loco vetule de reposo, le albergo. In loco del grande arbore il habeva un palo alte, e super illo esseva un bandiera, al qual esseva un assemblea de stellas e strias. Al signo in loco del mantello rubie del Rege George esseva un de blau, e sub illo con grande litteras esseva pingite GENERAL WASHINGTON.

        Gente circulava Rip con su barba longe e gris, e le reguardava curiosimente de capite a pede, quando un homine gentil e vetule passava per le turba e demandava in un maniera sever proque ille habeva venite al election con un fusil al spatula, e si ille intendeva disturbar le citatanos. Rip critava, ”Alora, homines bon, io es un homine povre e humile, un nativo de iste loco, e me submitte al rege - que Deo le benedice!”

        Un crito se levava del circumstantes, ”Un tory! Via con ille!”

        Le homine povre assecurava humilemente que ille veniva simplemente pro cercar alcun vicinos.

        ”Alora - qui es illes? - da le nomines.”

        Rip demandava, ”Ubi es Nicolas Vedder?”

        Il habeva un breve tempore de silentio, quando un homine vetule respondeva, ”Que, ille ha morite ante dece-octo annos!”

        Ille critava in despero, ”Esque alicuno ora cognosce Rip Van Winkle?”

        Duo o tres critava, ”Oh, Rip Van Winkle! Oh, certo! Rip Van Winkle es la.”

        Alora un femina assatis belle veniva per le turba. Illa habeva in su bracios un infante, le qual, habente timor del aspecto del homine, comenciava a plorar. Illa critava, ”Silentio, Rip, le homine non va damnar te.” Ille peteva, "Que es tu nomine, mi bon femina?”

        ”Judith Gardenier.”

        ”E le nomine de tu patre?”

        ”Ah, le homine povre, su nomine esseva Rip Van Winkle, ma ante vinti annos ille departiva con su fusil, e nemo ha audite de ille post illo.”

        Rip habeva ancora un question, e ille diceva lo con un voce debile:

        ”Ubi es tu matre?”

        ”Oh, anque illa moriva ante un tempore breve. Illa rumpeva un vena durante que illa reprimendava un venditor.”

        Le homine non poteva retener se. Ille critava, ”Io es tu patre! Esque nemo cognosce povre Rip Van Winkle?”

        Un femina vetule veniva ex le turba e poneva un mano super su fronte, e critava, ”Certo, ecce Rip Van Winkle mesme! Alora, ubi esseva tu durante iste vinti annos?”        

       Rip tosto contava su historia, proque le vinti annos pareva al ille un nocte - postea multe gente succuteva le capite.

       Totevia totes acceptava le opinion de vetule Peter Vanderdonk, le habitante plus vetule del village. Ille recognosceva Rip immediatemente. Ille assecurava que esseres estranie habitava le montanias Catskill, e que su patre olim les videva, durante que illes jocava novem quillias.

       Le filia de Rip le conduceva a su casa; illa habeva un marito, un fermero forte e alacre. Habente nihil facer a casa, ille de novo se sedeva al banco proxime al porta del albergo. Gente le estimava un patre del village. Alcun quantitate de tempore esseva necesse, ante que ille poteva comprender que il habeva habite un guerra - que le pais habeva removite le carga de Anglaterra vetule - e que ille ora esseva un citatano libere del Statos Unite.

       E tote maritos in le vicino, beccate per lor maritas, quando illes senti le peso de lor vitas confundite, vole que illes poterea haber un gusto del vasa de Rip.

Le homine, le filio e le asino

         Aesop

        pictura per Richard Heighway

        

 

      Un homine e su filio olim vadeva al mercato. Quando illes vadeva a su latere, un homine del campania les passava e diceva, ”Vos idiotas, pro que es un asino salvo a ille vader?”

        Assi le homine sedeva le puero super le asino, e illes continuava in cammino. Ma illes tosto passava un gruppo de homines, un de qui diceva, ”Vide le puero pigre! Ille lassava le patre a pede, durante que ille vadeva a asino.”

        Assi le homine ordinava le puero dismontar se, e ille se montava. Ma illes non longe vadeva, quando illes passava duo feminas, e le un diceva al altere, ”Ille deberea haber vergonia de lassar le puero povre a pede.”

        Alora, le homine non sapeva que facer, ma al fin ille prendeva le filio ante se super le asino. Illes alora attingeva le village, e le homines passante comenciava a rider e les indicava. Le homine stoppava e demandava super que illes rideva. Le homines diceva, ”Esque te non ha vergonia de poner troppo multe peso super le asino povre - tu e le filio pesante de tue?”

        Le homine e le filio dismontava e tentava pensar e non sapeva lo que illes debeva facer. Illes pensava e pensava, usque al fin illes secava un palo, ligava le pedes del asino a illo, e levava le palo e le asino a lor spatulas. Illes continuava inter le risos de totes qui les videva, usque illes veniva al ponte del mercato, quando le asino, liberante un pede, colpava le filio e causava le lassar un fin del palo cader. In le lucta le asino cadeva trans le latere del ponte e, al causa del pedes anterior essente ligate, se necava.

        Un homine vetule, le qual habeva vadite sequente illes diceva, ”Placer totes es placer nemo.”

Barba Blau

 

del libro ”Contos de Francia”

 per Charles Perrault, 1697

 

 Olim il habeva un homine, qui habeva un belle casa con multe argento e auro. Ma iste homine habeva un barba blau.

 Un de su vicinas habeva duo filias belle. Ille peteva un in maritage, ma necuna de illas poteva tolerar le pensata de maritage a un homine con un barba blau.

 Sperante que ille poteva facer le filias amar se, Barba Blau prende las con altere juvenes del vicinitate a su casa, ubi illes remaneva un tote septimana. Ille habeva si successo que le filia plus juvene comenciava pensar que ille esseva un senior multo gentil.

 Ille e illa se maritava. Post mense, Barba Blau diceva a su marita que ille debeva viagiar durante sex septimanas. Ille voleva que illa se amusar durante que ille esseva via, e ille diceva que illa debeva invitar su amicos e haber un multo bon passatempore.

 Ille diceva, ”Ecce le claves del duo cameras, ubi io conserva le plus bon mobiles, le argento e auro e joieles. Aperi le grande camera, ma non le parve. Io lo prohibi. Si tu lo aperi, tu attendera mi ira e judicio.”

 Le vicinos esseva impatiente a vider le ricchessas del casa. Illes admirava le quantitate e beltate de toto.

 Le tentation esseva forte, assi illa lassava le companiones, prendeva le clave al parve camera e lo aperiva. Le solo esseva coperite con sanguine, e la esseva le corpores morte del maritas, que Barba Blau habeva occidite. Pro timor, illa lassava le clave cader de su mano. In van, illa tentava lavar le sanguine del clave, ma le sanguine remaneva.

 Barba Blau se retornava del viagia in le nocte. Le matino sequente, ille demandava le claves. Barba Blau demandava, ”Como iste sanguine veniva al clave? Tu decideva a entrar le parve camera, nonne? Tu debe entrar lo, e prender tu loco inter le feminas, que tu videva.”

 Illa respondeva, ”Proque io debe morir, que io ha un parve tempore pro dicer un precaria.”

 Barba Blau respondeva, ”Io te da un quarto de un hora e non un plus momento.”

 Quando illa esseva sol, illa appellava a su soror, ”Soror Anna, io te preca a vader a turre e vider si mi fratres veni. Si tu los vide, da un signo a hastar.”

 Le soror respondeva, ”Io vide nihil salvo le sol.”

 Interim Barba Blau teneva in mano un spada e critava, ”Descende presto a basso, o io ascende.”

 Le marita diceva, ”Un momento io pete.” Illa alora appellava a su soror in voce basse, ”Anna, soror Anna, esque tu vide alcuno qui veni?”

 E le soror respondeva, ”Io vide nihil salvo le sol.”

 Barba Blau critava, ”Descende presto, o io ascende.”

 Le marita respondeva, ”Io es veniente.” E illa alora appellava, ”Anna, soror Anna, esque tu vide alcuno qui veni?”

 Le soror respondeva, ”Io vide un nube de pulvere que veni.”

 ”Esque isto es de mi fratres?”

 ”Oh, no, soror car, io vide un grege de oves.”

 Barba Blau critava in voce alte, ”Esque tu veni?”

 Le marita diceva, ”Un plus momento,” e illa de novo appellava, ”Anna, soror Anna, esque tu vide alcuno qui veni?”

 Illa diceva, ”Io vide duo cavalleros, ma illes es multo lontan.”

 Barba Blau alora si critava, que ille succuteva le tote casa. Le marita afflicte veniva a basso e se con lacrimas jectava al pede de su marito.

 Barba Blau diceva, ”Tu debe morir.” Ille alora prendeva le capillos de illa in le un mano e levava le spada con le altere, e esseva preste pro trenchar le capite.

 A iste momento, le porta esseva aperite, e le duo cavalleros entrava, tirante lor spadas. Illes le occideva e le lassava morte. Assi su marita deveniva le herede de su fortuna.

Le Catta del Montania Dovrefell

 per sir George W. Dasent

 pictura per J.M. Corner

 Olim il es un homine in Finnmark qui habeva capturate un grande, blanc urso, le qual ille vadeva conducer al rege de Danmark. Il occurreva, que ille veniva al montania Dovrefell al vespere ante Natal, e illac ille stoppava a un alberga, ubi un homine habitava, cuje nomine esseva Halvor. Ille peteva al homine, si ille poteva locar un camera pro se e le urso.

 Le homine diceva, ”Que le celo me nunquam adjuta, si lo que io dice non sia ver! Nos non pote dar a alcuno qualcunque camera iste die, proque cata nocte ante Natal tante gruppo del Trollos veni contra nos, que nos debe fugir, e nos non ha un tecto super nostre capites, dunque nos non pote dar.”

 Le homine diceva, ”Oh, si isto es toto, vos pote locar a me vostre domo. Mi urso pote dormir sub le estufa, e io pote dormir in le camera lateral.”

 Alora, ille si multo peteva, que al fin ille recipeva le permission a dormir. Post isto le gente del domo fugiva, e ante que illes partiva, illes preparava toto pro le Trolles: illes poneva super le tabula pappa del ris, pisces cocite in lixivia, salsicias, e toto bon que illes habeva.

 Tunc, quando toto esseva preparate, le Trolles veniva. Alcunos esseva grande e alcunos parve; alcunos habeva longe caudas e alcunos habeva nulle cauda; e alcunos habeva nasos longe. Illes mangiava e bibeva e gustava toto. Justo tunc un del Trolles parve remarcava le urso blanc, le qual dormiva sub le estufa. Assi ille prendeva un pecia de salsicia, lo poneva super un furca, e lo pulsava in le naso del urso, critante:

 ”Catteta vole salsicia?”

 Tunc le urso blanc se levava e grunniva e chassava le tote gruppo de illes ex le domo, e grande e parve.

 Le anno sequente, Halvor esseva in le foreste durante le die ante Natal, secante ligno del calefaction ante le festa, proque ille pensava, que le Trolles se vadeva retornar. Durante ille multo laborava, ille audiva un voce critante in le foreste:

 ”Halvor! Halvor!”

 Halvor diceva, ”Alora, ecce io.”

 ”Esque tu nunc ha le grande catta con tu?”

 Halvor diceva, ”Si, io la ha. Illa jace in le domo sub le estufa. In plus, illa nunc ha septe cattones, multo plus grande e feroce que illa mesme.”

 Le Troll critava ex le foreste, ”Oh, alora, nos nunquam venira e visitara vos.” E ille manteneva su promissa, proque post isto le Trolles ha nunquam mangiate lor festa de Natal con Halvor a Dovrefell.

Campana del Justitia

LE CAMPANA DEL JUSTITIA

Horace E. Scudder (1890?)

     Un imperator roman habeva le fortuna mal del perdita de su viso. Ille voleva que su populo non vaderea esser tanto pejor pro iste perdita; assi ille faceva que un campana pendeva in su palatio, e un lege esseva facite que alcuno, qui habeva un mal a esser facite juste, debeva tirar le corda con su manos e assi sonar le campana.

     Per fortuna, un serpente habeva su cava sub le fin del corda del campana. Hic illa educava su juvenes, e un belle die quando le parve serpentes poteva lassar le loco, illa les conduceva ex illac pro aere fresc. Post que illes habeva partite, un bufon veniva e se inclinava al loco. Ille non partiva quando le serpente se retornava.

     Le serpente non poteva repeller le bufon, assi illa involveva su cauda circum le corda e sonava le campana del justitia. Un judice veniva a basso sed videva nemo, e se retornava. Le serpente sonava le campana con le mesme maniera.

     Tunc le judice reguardava con attention e remarcava le serpente e le bufon. Ille se retornava al imperator e le contava lo que ille habeva vidite.

     Le imperator diceva, ”Il es multo clar que le bufon ha facite mal. I a basso, repelle le bufon, occide lo, e da al serpente su loco de novo.”

     Tanto esseva exequite. Alora, post pauc dies, durante que le imperator esseva in su lecto, le serpente veniva in le camera e verso le lecto del imperator. Le servientes esseva super le puncto de repeller le serpente, sed le imperator les prohibiva.

     Ille diceva, ”Illo me non damnara; io esseva juste ad illo. Que nos vide lo que illo facera.”

     Tunc le serpente glissava super le lecto e poneva un joiel, le qual illa portava in su bucca, super le oculos del imperator. Tunc illa glissava ex le camera, e nemo la videva jammais. Sed quando le joiel habeva essite ponite super le oculos del imperator, su viso se retornava e ille poteva vider si ben que alteres.

Story Cubes 3

 Berillos mangiava alcun champignones, e me diceva que le submarino arriva le die sequente. Io trovava un scala in le "urbe", e post removente un plus serpente, io de facto trovava un camera con joieles. Io decideva que non esseva sage, que io solmente tenta stoppar le chef del operation. Le die sequente io partiva al montanias. Io reteneva le hacha como un arma.

Story Clubes 2

 Le homine geneticamente modificate pareva le grandor de un simia e portava berillos. Dunque io le appellava Berillos. Ille es le un qui me contava super le elephante e le submarino. Ille me diceva que le submarino retornara, quando illo habera le besonio de plus gasolina. In le parve citate esseva conservate armas e alimento. Io observava que il habeva ovos in le magazines. On non pote conservar ovos durante longe tempore. Quando io observava presso le ovos, io videva un fissura in cata ovo. Io aperiva un con un hacha, que esseva proxime. In le ovo esseva un joiel preciose. Sin dubita illo esseva trovate per le submarino, e alcuno lo celava in le ovo. Io aperiva un plus ovo, e in illo il habeva un serpente venenose! Un trappa! Berillos fugiva. Io occideva le serpente con le hacha.

Story Clubes 1

Story Clubes es un joco facile pro crear contos pro infantes (e adultos). Ecce un conto que io ha scribite usante le cubos:

 Io atterra

Post io habeva atterrate, io videva un serpente! Io habeva atterrate a un deserto con cactos. Io esseva surprendite a vider un elephante! Un elephante non pote viver a un deserto - illos ha le besonio de multe alimento e aqua. Io discoperiva que le elephante esseva facite geneticamente in un laboratorio. Sin dubita alcuno ha facite isto pro uso in guerra. On non pote stoppar iste labor horribile, proque le laboratorio es in un submarino. Le labor es ben pagate per un tresor enorme, que le submarino ha trovate. Proque gente non poterea ascoltar le musica del pace in loco de facer tante experimentos horribile? Io avantiava a un grande porta de un citate. Il ha nulle citate la, ma - oh, no - un homine modificate geneticamente!