Frankenstein (litteras)

 (Nota ben: Iste traduction - e abbreviation grande - io publica a iste blog pecia post pecia. Il essera probabilemente errores in le initio. Io essayara de corriger los in le version final.

Tote correctiones es benvenite, totevia io attendera a facer los usque le version final.

Le libro original in anglese es multo difficile a comprender. Io essaya de facer iste traduction simple a comprender, usante specialmente le  vocabulario de 2500 parolas de T. Breinstrup, totevia io addera probabilemente poc parolas. Io spera que isto essera un adjuta a lectores.)

Frankenstein; 

o le Prometheus moderne 

         per Mary Wollstonecraft (Godwin) Shelly

         

Litteras

A sra Saville,
Anglaterra.
5 augusto 17--

        Un evento tante estranie ha occurrite a nos como io debe registrar lo, nonobstante que vos probabilemente me videra ante que iste papiros venira a tu possession.

        Le lunedi passate (31 julio) nos esseva quasi circumferite de glacie, le qual approchava le nave a tote lateres, quasi non lassava le spatio del mar, super le qual illo flottava. Nos attendeva, sperante que un cambio occurerea in le aere e tempore.

        Poc le cameradas se plangeva, e mi mente spectava con pensatas anxie, quando nos videva que un slitta tirate de canes passava al nord; un esser, le qual habeva le forma de un homine de grandor enorme, sedeva in le slitta e guidava le canes.

        Nos esseva, como nos credeva, multe centos de millias de terra; totevia iste forma appareva a monstrar que il non esseva vermente tanto lontan como nos habeva supponite.

        Circa duo horas post iste occurrentia nos audiva le mar, e ante le nocte le glacie se rumpeva e liberava le nave.

        In le matino a un bon hora io ascendeva al ponto e trovava tote marineros occupate a un latere del nave, e il pare que illes parlava con alcuno in le mar. Illo essera de facto un slitta simile al altere que nos previemente videva, le qual ha flottate verso nos in le nocte super un grande pecia de glacie. Quando io appereva al ponto le chef diceva, "Ecce nostre capitano, e ille non permittera vos morir super le mar aperte."

        Quando ille me videva, le estraniero parlava con me in anglese con un accento estranie. Ille diceva, "Ante que io entra vostre nave, esque vos esserea si bon a informar me a ubi vos viagia?"

        Io respondeva que nos viagiava pro discoperir le Polo del nord. 

        Quando ille audiva isto, ille appareva contente e es de accordo a entrar le nave. Nos essayava de portar le al cabana, ma quando ille lassava le aere fresc, ille perdeva conscientia.

        Duo dies passava in iste maniera ante que ille esseva habile de parlar, e io sovente timeva que le suffrer habeva causate que ille perdeva su habilitate de comprender.

        A un vice totevia le locotenente demandava proque ille viagiava super le glacie in su vehicula estranie.

        Su facie immediatemente monstrava dolo, e ille respondeva, "Pro cerca uno, qui fugiva ab me."

        "E le homine que tu sequeva viagiava per mesme maniera?"

        "Si."

        "Io alora suppone que nos le ha vidite, proque le die ante quando nos te ha prendite nos ha vidite canes tirante un slitta con un homine in illo trans le glacie."

        Isto le faceva attentive, e ille demandava multe questiones concernente le cammino que le diabolo, como ille le appellava, habeva sequite. Tosto postea, quando ille esseva sol con me, ille diceva, "Io sin dubita vos ha facite curiose, anque le altere bon homines; totevia vos es troppo amabile a facer questiones."

        Ille certo esseva un creatura nobile in dies plus bon, si attractive e amabile, mesmo ora essente in maladia.

        Io diceva in un de mi litteras, mi car Margaret, que io non poterea trovar ulle amico al oceano large; io ora ha trovate un homine que, ante que su spirito esseva rumpite pro dolo, io possederea le fratre de mi corde.

13 augusto 17--

        Le affection a mi invitato se augmenta cata die. Ille excita mi admiration e pietate a un grado surprendente.

        Ille nunc es multo sanate de su maladia e es sempre al ponte, apparentemente cercante le slitta que precedeva le sue. Nonobstante que ille dole, ille non es si occupate per su dolor que ille se interessa in le affaires de alteres.

        Post un tempore ille diceva, respirante rumpitemente: "Homine triste! Esque anque tu ha mi follia? Audi me; lassa que mi narra mi historia."

        Ille me demandava le historia mie de annos plus juvene. Io diceva super mi desiro de haber un amico, super le sete de un mente plus sympathetic que eventeva a me jammais.

        Le estraniero respondeva, "Olim io habeva un amico, le plus nobile de tote creaturas human. Totevia io - io ha perdite toto, e non pote de novo comenciar vita."

        Totevia ille taceva e alora se retornava a su camera.

        Mesmo si rumpite in le spirito como ille, necuno pote sentir plus profundemente que ille le beltates del natura. Le celo con stellas, le mar e tote vistas de iste locos meraviliose pare haber le poter de levar su anima del terra.

        Al vices io essayeva de discoperir qual qualitate ille possede, le qual le leva supra tote altere persona que io ha cognoscite jammais.

        

19 augusto 17--

        Le die passate le estraniero me diceva, "Io non sape que le narrar de mi afflictiones essera utile a te; nonobstante quando io pensa que tu seque le mesme cammino, se cedente al mesme periculos, le quales ha rendeva me si, io imagina que tu pote trovar un moral apte de mi historia, un que pote diriger te si tu ha successo in tu interprisa e adjutar te in le caso de fallimento."

        Tu facilemente pote imaginar que io esseva grate pro le conversation offerite, totevia io non pote tolerar que ille renovar su dolor per narrar su infortunas.

        Ille respondeva, "Io te regatia pro le sympathia, totevia isto es van; mi vita es quasi perfecte."

        Ille alora me diceva que ille comenciarea le historia le die sequente quando io esserea libere. Su historia debe esser estranie, espaventabile le tempesta que circumfereva iste nave brave in su curso e lo frangeva!